13. Niyyət etdim sadəcə azərbaycan dilində (P.S. AzƏrBaYcAn TüRkÇəSiDiR o deyənlər, instanızı verin) olan mövzular haqqında yazmağa.

Deməli belə, gəlin fikirləşək, səmimiyyət lazımdırmı ki bizə? Əgər bu sual sizin üçün aktualdırsa, onda elə Kamal Abdullanın səmimiyyət barədə inşasını oxuyun. Bəlkə bir əcəb edib (farsca düz deməkdir) Don Kixot əsərini də oxuyarsınız.

Yazım səmimiyyət mövzusundan olub da, səmimiyyətsiz yazmağım ikiüzlülükdən başqa bir şey olmazdı. Ona görə bu haqda öz fikirlərimi bildirməyib, sadəcə sitat gətirəcəm.

Bəlkə bir gün AY kimi şəffaf SU kimi təmiz olsam, bu yazını yeniləyərəm, amma hələ ki Buta havayollarının ekonomundan da *ekonom Tereza anası* (mən) ilə kifayətlənməyi öyrənin.

Sədaqət və səmimiyyəti ilk prinsipimiz kimi tutmağımızı mən demirəm ha, Konfutsi deyir. 'Bu gün əgər səmimiyəmsə, sabah peşman olsam nə fərqi var?' cümləsini amma elə karantin vaxtı oxuduğum Blindness əsərindən (oxuma səbəbim təbii ki epidemiyaları qarşılaşdırmaq idi) bu günə daşıyıram. Nə xoşbəxtlik mənə ki, tamamilə səmimi olduğum insanlar var.